Nederlands

News

EXPO VICTOR NOëL (1916-2006)

Around 1954 and after a few years of experimenting, Victor Noël painted the first geometric abstract works. His first solo exhibition in 1956 at the Galerie Saint-Laurent in Brussels was hailed in the press for the color and the fine structure in his works. From 1942 until 1976, Victor Noël was professor at the Academy of Tournai.
He was also member of many art collectives including Formes, Geoforme, Art Construit, D4 and Art Concret with artists such as Marcel Louis Baugniet, Jo Delahaut, Jean Dubois, Andre Goffin, Jean Rets and Guy Vandenbranden.
The artist died in 2006.
In 2012, a retrospective was held in the Museum of Modern Art in Verviers.

Five years later, Galerie ArtoDomo presents a selection of 16 paintings, reliefs and drawings, which are also for sale. The expo can be visited on Friday’s and Saturday’s between 14.00 and 18.00 or on appointment, from 9/12/2017 until 27/01/2018.

Date

9 december until 27 januari

>> More Info

EXPO GEORGES DE MEERSCHMAN

Ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van de kunstenaar brengt Galerie ArtoDomo een uitgelezen selectie tekeningen, schilderijen en beeldhouwwerken, zowel ouder als recent werk. Het betreft vooral (letterlijk) kleinere werken, doch daarom niet minder belangrijk.

Deze expo loopt van 6 oktober 2017 tot en met 4 november 2017, iedere vrijdag en zaterdag van 14u tot 18u.

Grotendeels gelijklopend is er meer werk te bezichtigen in de kantoren van SD worx, brouwersvliet 2, 2000 Antwerpen.
Vrij toegankelijk van maandag tot vrijdag tussen 10u en 20u en dit vanaf 6/10/2017 tot en met 17/11/2017.

Op zoek naar de essentie van de schilderkunst

Andere auteurs zoals academielid Frans Boenders en em. prof. dr. Mia Gosselin hebben leven en werk van Georges De Meerschman uitvoerig belicht. Wat kan ik daar nog zinvol aan toevoegen ? Gewoon een eigen opinie omtrent zijn recent werk. Zijn recentste reeks bestaat uit 33 werken van 50 x 50 cm en 2 werken van 1 m x 1 m. Het zijn olieverfschilderijen op paneel met doek overspannen, bewerkt met lagen caseïne als schildersondergrond. Met deze reeks zet onze kunstenaar een nieuwe stap. Deze schilderijen moeten duidelijk gesitueerd worden binnen de brede stroming van het constructivisme, een abstracte kunstrichting die in 1915 door de Russische schilder Vladimir Tatlin aldus werd genoemd en die alleen met geometrische vormen wil werken. Pioniers uit deze eerste generatie zijn naast Tatlin, onder meer: de Russisch-Franse schilder en beeldhouwer Antoine Pevsner, de Nederlander Piet Mondriaan, de Belgische beeldhouwer en schilder Georges Vantongerloo. Een tweede generatie van constructivistische kunstenaars zoals de Hongaar Victor Vasarely en de Belg Guy Vandenbranden, verdiept en verruimt de blik. Georges De Meerschman behoort tot de derde generatie constructivistische artiesten. Deze kunstenaars werken meestal met functionele systemen, met reeksen van werken die zij zorgvuldig en nauwgezet uitvoeren. Binnen hun onderzoek naar nieuwe vormen, kleuren, voorstellingswijzen durven zij filosofische aspecten in de kunst betrekken. Ook de Waaslander Georges De Meerschman wil net als Mondriaan zijn schilderijen uit de eenvoudigste bestanddelen opbouwen: rechte lijnen en zuivere kleuren. Hij verlangt naar een kunst van klaarheid en ordening, die op een of andere wijze de objectieve natuurwetten weerspiegelt. Want onze kunstenaar is net als Mondriaan trouwens, enigszins een mysticus en hij wil dat zijn kunst onveranderlijke werkelijkheden zou onthullen, achter de altijd veranderlijke vormen van de subjectieve verschijning. De reeds geciteerde auteurs gaan overigens veel dieper in op dit filosofisch aspect van zijn werk. Formeel gezien brengt hij vandaag geometrisch abstract werk van een uitzonderlijk rustige distinctie in gevoelige kleurvlakken en lijnen. Bij hem geen overdreven materiecultus, maar integendeel een schilderkunst die zeer puur is, die streeft naar het vermijden van een al te expressief handschrift. De wetmatigheden van het kleuren-zien worden wel aanschouwelijk gemaakt. Hij realiseert dit door het zeer precies omlijnen van zijn kleurvlakken. Georges De Meerschman is geëvolueerd naar een strenge stijl uit eenvoudige verdelingen in een horizontaal-verticaal dualisme met basiskleuren. Het geheel berust op de proportieleer, grondelement van elke structuur. In zijn recent werk is de kunstenaar op streng geometrische manier op zoek naar de essentie van de schilderkunst en heeft hij als rasecht artiest constructief werk gecreëerd van blijvende waarde.

Ernest Van Buynder
Erevoorzitter MuHKA

Date

6 oktober until 4 november

>> More Info

FILIP PEETERS (1966-) FOTOTENTOONSTELLING:

De wereld is al scherp genoeg

Fotograferen is niet zozeer een manier tot registratie van een hectische werkelijkheid, maar het zorgvuldig knippen in de dagelijkse scherpe herkenbaarheid. Even verdwijnen in een parallelle realiteit die zowel vluchtig als blijvend kan zijn. Een vlucht uit de dominante beeldcultuur van het herkenbare en het reproduceerbare.

Geen straatfotografie in documentaire betekenis, wel bijna toevallige impressies. Schaduwen, spiegelende oppervlakken, vensters en lichtvlekken dragen bij tot abstractie van de trivialiteit van het dagelijkse leven en het loskomen van menselijke nabijheid.
Op welke locaties de foto’s gemaakt zijn, is niet relevant; de kijker bepaalt waar hij of zij terechtkomt.



Biografische info :

Filip Peeters (°1966) studeerde fotografie in Antwerpen en geografie in Gent.
Hij geeft les in het Toekomstonderwijs Antwerpen en richt zich in fotografie op landschappen (zwart wit), portretten en straatimpressies. Hij stelde reeds tentoon in een tiental cultuurcentra via het Fotografiecircuit Vlaanderen, het Psychiatrisch Ziekenhuis Duffel en reiscafé Via Via Antwerpen.




>> More Info

EXPO PITTE 'MARCELLE...

OPGELET: VERLENGD TOT EN MET 10 juni 2017!

Expo: eric vande Pitte 'Marcelle tient sa feuille de la main gauche.'

Van 6 mei tot en met 27 mei 2017

Recente tekeningen op papier 2015 - 2017

Het oeuvre van eric vande Pitte heeft alles te maken met zijn kindertijd.
Volgens hem, de belangrijkste en meest intense periode uit zijn leven.
Als onzeker en angstig kind ontdekte hij de rust en de schoonheid van de beeldende kunst in de Kunstafdeling van de
plaatselijke bibliotheek. Kunstboeken waren in de jaren `50 vooral Franstalig, een taal die hij als kind nog niet
begreep. Hij veronderstelde dat het Frans de taal van de kunst was.
Om deze te kunnen begrijpen was hij een enthousiaste leerling tijdens de lessen Frans.
Het leerboekje Frans was op elke bladzijde mooi geïllustreerd.
Met de eenvoudige zinnetjes en de tekeningen van de dagelijkse belevenissen van de jongen Paul en het meisje
Marcelle leerde hij de taal.
Later als kunstenaar leek het hem dan ook vanzelfsprekend om Franstalige titels aan zijn werken te geven.
Hij ging zich vereenzelvigen met zowel Paul als met Marcelle.
Deze 2 personages zijn ondertussen belangrijk geworden in zijn werken.
Paul is een introverte observator en twijfelaar, Marcelle een extraverte durfal.
Uiteraard is zijn kindertijd al lang voorbij. Dat laat hij expliciet zien met het gebruik van papier dat verkleurd is, dat
sporen van de tijd toont, en allerhande littekens heeft.
Het papier waarop getekend wordt, laat hij eerst dagen en of weken in zijn tuin „rijpen”, tot het verkleurt door regen
en zon. Aspergeschillen, geroosterde cichoreikorrels en tuinafval verkleuren het papier en geven het een rijke patine.
Voor de kunstenaar is niet de afbeelding het kunstwerk geworden, maar het vel papier samen met de tekening er op.
Hij ziet het als een object.
eric vande Pitte neemt als kunstenaar geen maatschappelijke positie in.
Pitte toont zijn kinderlijke angsten en onzekerheden maar vooral zijn grote verwondering voor de wereld van de jaren
50-60, waarin optimisme en enthousiasme hoogtij vierden. Voor iedereen was een mooie toekomst weggelegd.
Een bezoek als 8-jarige aan de expo 58 was een hoogtepunt.
De kunstenaar tekent meestal met één soort potlood, een indigoblauw.
Zijn tekenstijl is ook verwant aan het vrolijke enthousiaste gekrabbel van een kindertekening.
Deze werken kan je bekijken als teruggevonden documenten uit zijn kindertijd, met de evidente
papierverkleuringen en de kreuken.
Ze worden opengevouwen ( letterlijk ), gefixeerd en opgehangen of ingekaderd.
eric vande Pitte signeert met PITTE, zijn roepnaam als kind.

>> More Info

EXPO ABSTRACT BELGIë

Van 18 maart tot en met 8 april vindt u bij Galerie ArtoDomo een selectie met originele werken van belangrijke vertegenwoordigers uit de Belgische abstracte schilderkunst.

Werk van volgende kunstenaars komt aan bod: Amedee Cortier, Raoul De Keyser, Gilbert De Cock, Gilbert Swimberghe, Jean Milo, Jean Rets, Dan Van Severen, Pol Mara, Guy Baekelmans, Guillaume Vandenborre, Françis Olin, Andre Goffin, Jean Dubois, Hilde Van Sumere,...

Open op vrijdag en zaterdagnamiddag van 14h tot 18h

Date

18 maart until 8 april

>> More Info

EXPO KURT PEISER (1887-1962) 'SCHILDER VAN HET VOL

Van 11 februari tot 4 maart vindt u bij Galerie ArtoDomo een selectie met originele werken van Kurt Peiser.

Open op vrijdag en zaterdagnamiddag van 14h tot 18h.

'De kunstenaar schildert met bitterheid taferelen die de kijker aanvreten. Werken waarin de scheppende passie even ontroerend is als haar intensiteit, kostbaar en waar, pijnlijk en getormenteerd.' (Robert de Bendère-1922)

Date

11 februari until 4 maart

>> More Info

EXPO - ANTHROPOCENE - DIEDERIK BOYEN

Vernissage: 3 december - Welkom van 14 tot 18u.
Woensdag tot zaterdag van 14 tot 18u (zondag, maandag en dinsdag enkel op afspraak).

Met verbijstering en afschuw kijk ik naar het ontsporen van onze soort; onze omgangsvormen naar elkaar toe en het teweeg brengen van structurele of onomkeerbare wijzigingen van het globale ecosysteem." - Diederik Boyen

Date

3 december until 30 december

>> More Info

EXPO DIEDERIK BOYEN

EXPO DIEDERIK BOYEN - END OF THE LINE

Opening weekend: May 1,2,3 welcome from 14 to 18
from May 5 to May 31 every day (Sunday and Monday only on appointment) from 14 tot 18

Date

1 mei until 31 mei

>> More Info

DIEDERIK BOYEN IN HET MUSEUM DR. GUISLAIN...

Pleisterplekken. Jeugdinstellingen tussen romantiek en trauma

22 november 2014 tot 15 februari 2015

Op 22 november opent het Museum Dr. Guislain Pleisterplekken. Jeugdinstellingen, tussen romantiek en trauma, een tentoonstelling die aandacht heeft voor de ontwikkelingen binnen de geschiedenis van de jeugdzorg, van het optimisme over de instelling als pedagogische oplossing tot de recente gevoeligheid voor kwetsende praktijken. Jeugdinrichtingen voorzien in zorg en bescherming, maar kunnen ook wonden nalaten. Worden kinderen er grootgebracht of net kleingehouden?


Op dinsdag 22 april 2014 bood het Vlaams Parlement zijn publieke excuses aan aan de slachtoffers van geweld en misbruik in Vlaamse jeugd- en onderwijsinstellingen. De slachtoffers van dit ‘historisch misbruik’ vonden gehoor. Een expertenpanel maakte in opdracht van Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin Jo Vandeurzen een onderzoeksrapport met als titel ‘Ondubbelzinnig kiezen voor erkenning’. Het rapport stelde dat het Museum Dr. Guislain een geschikte plaats zou zijn voor een tentoonstelling over dit thema in zijn historische context. Pleisterplekken. Jeugdinstellingen, tussen romantiek en trauma nestelt zich in dit actueel en levendig debat en wil de vele vragen rond jeugdzorg visueel intensifiëren.


De tentoonstelling start met het romantisch en optimistisch beeld van kinderen in gezinsverband. Onbekommerd, liefdevol, een warm nest: het klassieke gezin wordt getoond als de ideale omgeving om in op te groeien. Maar wat als dat gezin helemaal niet beantwoordt aan de verwachtingen die de samenleving eraan stelt? Wat als de minderjarige zelf voor problemen zorgt?


Vanaf het begin van de 20ste eeuw is er een toenemende ongerustheid over risicokinderen, zoals kinderen met een zwakke gezondheid, ‘jonge boefjes’ of weeskinderen. In de samenleving groeit het ‘verlangen naar opvoeding’. De wet op kinderbescherming (1912) maakt interventies door de overheid mogelijk. Gezinsvervangende instellingen zijn een uiting van het geloof in bescherming door disciplinering. Een ‘ideaal’ kind is fysiek en mentaal gezond, maar ook aangepast aan de maatschappelijke normen. Kinderen die van de norm afwijken worden geobserveerd, geëtiketteerd en tenslotte ‘verbeterd’. De inspanningen van ouders, maatschappelijk werkers, jeugdrechters, artsen en opvoeders gebeuren steeds ‘in het belang van het kind’. Maar wat betekent dit precies? Om welk belang gaat het? En wat vindt het kind zelf?


Vanaf de jaren 1960 wordt het optimistische geloof in de instelling ontmanteld. Een brede tegen-culturele beweging neemt de idee van maakbaarheid door disciplinering op de korrel. Psychiatrische instellingen, gevangenissen, maar ook de bijzondere jeugdzorg komen in het vizier. Het protest richt zich tegen ‘institutioneel’ en ander geweld en misbruik. De acties zorgen voor een ommekeer in het welzijnslandschap. Concrete verhalen en schandalen leiden tot de organisatie van marsen, actiegroepen en andere verzetsvormen. Er groeit een collectieve gevoeligheid waarin schaamte en verontwaardiging sterk aanwezig zijn. Meer en meer mensen getuigen. Hoe kunnen slachtoffers gehoord worden? Hoe gaan we om met individuele trauma’s?

Aan de hand van schilderijen, historische foto’s en postkaarten, hedendaagse kunst, filmfragmenten en originele getuigenissen schetst Pleisterplekken een veelzijdig beeld van de geschiedenis van opvoedingsidealen, jeugdinstellingen en de rechten van het kind. Ook kunstenaars buigen zich over het thema. Zo zal er werk te zien zijn van onder meer Diane Arbus, Diederik Boyen, Sergey Bratkov, David Claerbout, Denmark, Pierre Jacques Dierckx, Willy Kessels, Jenny Montigny, Sofie Muller, Kumi Oguro, Frank Philippi, Jacob Riis, Jenny Scobel, Titus Simoens, Koenraad Tinel, Ruud van Empel, Annabel Verbeke, …

Voor meer inlichtingen of foto’s kunt u contact opnemen met:
Patrick Allegaert, artistiek adviseur: allegaert.patrick@gmail.com
Yoon Hee Lamot, communicatie: y.lamot@museumdrguislain.be
Tel.: 09/216.35.95

Museum Dr. Guislain
J. Guislainstraat 43
9000 GENT, België
tel: +32 (0)9 216 35 95
fax: +32 (0)9 216 35 35
e-mail: info@museumdrguislain.be
www.museumdrguislain.be
Vzw Museum Dr. Guislain, Stropstraat 119, 9000 GENT

Date

22 november until 15 februari

>> More Info

VAN GOD LOS

Breng een bezoekje aan Diederik's lopende expo 'VAN GOD LOS' te Veurne; u kan er verschillende nieuwe werken bezichtigen.

Adres: Veurne, Noordstraat 4 (nabij Grote Markt).

Tot 16 november, van woensdag tot zondag, van 11h-17h.

>> More Info

DIEDERIK BOYEN IN OUR PERMANENT COLLECTION!

Diederik Boyen (1968-) born in Belgium/Mechelen

Education: Royal Academy of Fine Arts (sculpture) , Antwerp, Belgium

"Diederik Boyen may certainly be said to be a painter associated with identity. Not so much the identity that one may acquire through experiences, social influences, knowing and acting, but the identity one retains after the outer trappings are stripped away, identity denied, values devalued.
The only concession that Boyen allows himself in his work is the aesthetic beauty that he affords the individuals and subjects of his paintings. Based upon exceptional technical talent he paints his portraits and subjects with almost photographic precision. The beauty is breathtaking and thus the confrontation overwhelming. He uses symbolism as a scalpel that strips bare the everyday reality of its comfortable superficiality in order to penetrate to the very essence of “being”, whether that is now or the past or what it has become.
He repeatedly delves into supposed conflicts that we think we have to discover in cultural differences such as Islam and Judaism. He also reminds us of our history in which the judgement of identity caused the mutilation of the very essence of mankind: their personality, their self worth, their inner power.
By using small increments he underscores how we, conditioned by mainstream thinking in a superficial society, assume a reality with a totally new dimension; burdening the innocent with the presumption of being a threat and experiencing difference as a danger.
Viewing an exhibition of Boyen’s work is an exercise in self reflection. There is a need to distance oneself from the beauty and technical excellence of the work in order to process the image the artist reaches out to offer to us. He does not assault our senses with social messages, he foists nothing on us, but what he reveals to us and the way he does it, cuts us to the core. He shines a light into the dark recesses of our collective memories and allows our eyes to zoom in like a camera obscura in flash backs of how we now deal in a deranged way with the identity and dignity of others. We wash our hands in the water of innocence but the soap Boyen offers us is acerbic and loaded with meaning. The incomparable beauty that he gives to his work can only represent our own blindness and our approach to others. To a large extent who we are decides how we see and experience others. In order to know ourselves it is necessary to understand how we view others. A shocking and unsettling exercise that Boyen has realised in a highly artistic way”

" With horror and dismay I look at our species, our social conduct and more specifically its derailment. What urges people to systematically cataloque and dehumanize in their quest for an identity.”

Diederik Boyen

>> More Info

WIJ ZIJN OP ZOEK...

Wij zijn steeds op zoek naar kwalitatieve, klassieke en moderne schilderijen van Belgische en/of internationale kunstenaars...

>> More Info
Galerie ArtoDomo  |  Minderbroedersrui 40  |  2000 Antwerp  |  Belgium